خارج نشويم ، از اين چاه خارج نشويم ، از اين انانيت بيرون نرويم ، از اين توجّه به خود و خودخواهى ( ديگران هيچ ! و همه خود ! ) ، هرچه طرح بشود آدم تا به نفع خودش است قبول مىكند ، واقعاً قبول مىكند ؛ به نفع خودش نباشد - حق هم باشد - قبول نمىكند . يك چيزى براى او باشد ، فوراً باورش مىآيد ، اگر به ضدّش باشد اصلًا به اين زودىها باورش نمىآيد . اين‌ها همه انانيت است . همهء گرفتارىهاى ما و همهء گرفتارى شما و همهء گرفتارى بشر در همين جاست . نزاع سر خودخواهى است . نزاع سر اين است كه من مىكشم طرف خودم ، شما هم مىكشيد طرف خودتان . مادامى كه اين هست ، الهيت در كار نيست ؛ همان پرستش نفس است . و كى مىتواند از اين خارج بشود ؟ بتى است ، معبدى است و بت‌خانه‌اى است كه آدم خودش در خودش [ ساخته ] است ؛ و كى مىتواند [ از آن ] خارج بشود ؟ اين يك دست غيبى مىخواهد كه بيايد دست انسان را بگيرد و خارج كند ؛ همهء انبيا هم براى اين آمدند . [ خداپرستى ؛ هدف بعثت انبياء ] تمام انبيا كه مبعوث شدند ، تمام كتب آسمانى كه آمده‌اند ، براى اين است كه اين انسان را از اين بتخانه بيرونش بياورند [ تا ] اين بت را بشكند و خداپرست بشود . همهء انبيا آمدند براى اين‌كه اين عالم را يك عالم الهىاش كنند ، بعد از اين‌كه يك عالم شيطانى است ، يك عالمى است كه حكومت [ آن ] ، حكومت شيطان است . آن‌كه در ما حكم‌فرماست ، شيطان است ؛ ما تابع شيطان هستيم . هواى نفس از جلوه‌هاى شيطان است ؛ و حكومت در ما ، حكومت شيطان است . هر عملى هم كه مىكنيم عمل شيطانى است ، هر كارى بكنيم . مادامى كه آن شيطان بزرگ كه نفس است ، نفس اماره است ، مادامى كه او هست ، هر كارى